Kalendarium Staszowa

1241
Podczas pierwszego najazdu tatarskiego na Polskę spalony został drewniany kościół we wsi Staszów.

1345
Poświęcenie murowanego kościoła ufundowanego przez Dorotę z Tarnowa, wdowę po Marcinie z Łubnic, wojewodzie Łęczyckim.

ok. 1440
Wzmianki o Staszowie w „Liber Beneficiorum Dioecesis Craciviensis” Jana Długosza.

11 kwiecień 1525
Hieronim Łaski herbu Korab uzyskuje przywileje na odbywanie w Staszowie trzy razy w roku jarmarków: w niedzielę po Wniebostąpieniu Pańskim, „na św.Bartłomieja” i „na św.Urszulę”. Staszów otrzymuje prawa miejskie.

styczeń 1526
W Piotrkowie ustanowiono cotygodniowe targi (czwartki) w Staszowie.

1538
Staszów płaci pierwsze „czopowe” – podatek od produkcji piwa, miodu i gorzałki.

1555
Założenie cechu tkackiego – pierwszy przywilej rzemieślników staszowskich.

1564
Staszów płaci – po raz pierwszy – wszystkie podatki, jest już ok. 100 domów i ponad 600 mieszkańców.

ok. 1578
Założenie kuźnicy, późniejszej „hamerni”.

ok. 1580
Budowa zboru ariańskiego.

pocz. XVII w.
Staszów staje się własnością Tęczyńskich, herb – dwugłowy czarny orzeł pod toporem.

1610
Usunięcie Żydów ze Staszowa.

1621
Jan Tęczyński zatwierdza cech kuśnierzy, krawców i czapników.

1622
Jan Tęczyński zakłada Bractwo Literackie św.Anny.

1625
Katarzyna Tęczyńska zakłada szkołę przy kościele.

1635
Jan Tęczyński podpisuje przywilej zbiorowy cechu „kowalów, strycharzów, rymarzów, powroźników, kotlarzów, mieczników, złotników, siodlarzy i błoniarzów”.

1648
Łukasz Opaliński z Bnina potwierdza przywilej cechu sukienników.

1655
Stanisław Łukasz Opaliński potwierdza przywilej cechu szewców.

1656
Epidemia dżumy w Staszowie i okolicach.

1657
W czasie „potopu” przemarsze wojsk szwedzkich i siedmiogrodzkich, Jerzy Rakoczy zajmuje miasto.

1670
Stanisław Łukasz Opaliński potwierdza przywilej cechu garncarzy.

II poł. XVII w.
Założenie szabelni, słynnej z tzw. „staszówek”.

1695
Konsekracja kościoła św.Ducha na miejscu dawnego zboru ariańskiego.

1705
Epidemia w Staszowie.

29 sierpień 1708
Początek zarazy określanej jako „powietrze”.

1709
Wojska szwedzkie zniszczyły miasto, wzięto do niewoli burmistrza staszowskiego o nazwisku Gołąb.

1718
Zakończenie budowy kramnic – ratusza.

2 maj 1718
Elżbieta Sieniawska – przywilejem – zezwala Żydom na zamieszkanie w Staszowie i budowę bożnicy.

1731
Maria Zofia z Sieniawskich wychodzi za mąż za księcia Aleksandra Czartoryskiego – Staszów staje się własnością Czartoryskich.

I poł. XVIII w.
Powstanie szpitala – „domu opieki”.

1733
„Tumult” na rynku: ludzie starosty Stężyckiego Karola tarły zaatakowali zebranych na targu chłopów, którym pomogli mieszczanie staszowscy.

ok. 1750
Wielki pożar w Staszowie.

1751-57
Budowa 27 murowanych kamienic wokół rynku.

1755
Założenie cechu sukienników Niemców.

1765-66
Pierwsze wzmianki o aptece.

1766-67
Próby założenia manufaktury.

1774-82
Rozwój manufatkury sukienniczej.

1786-87
W Staszowie znajduje się 298 domów mieszkalnych, w tym 31 murowanych, rynek i główne ulice są wybrukowane, działa 14 sklepów z towarami zagranicznymi, liczba ludności wynosi ok. 2.500 osób.

7 maj 1794
Insurekcja Kościuszkowska – potyczka pod Staszowem.

12 maj 1794
Wojska rosyjskie – przez 6 tygodni – obozowały pod Staszowem, powodując wiele zniszczeń i szkód.

29 czerwiec 1794
Dragoni pruscy przeszli przez Staszów zabierając żywność i furaż.

1 październik 1794
Wojska pruskie przybyły do Staszowa na okres prawie półtora roku.

1795
W wyniku trzeciego rozbioru Polski Staszów znalazł się w zaborze austriackim w Galicji Zachodniej.

1 lipiec 1796 – 31 grudzień 1801
Elżbieta Izabela Lubomirska z Czartoryskich oddaje Staszów w dzierżawę Ignacemu Wielogłowskiemu.

1809
W epoce Księstwa Warszawskiego w czasie wojny z Austrią miasto było terenem przemarszów wojsk austriackich. W wyniku wojny znalazło się w granicach Księstwa Warszawskiego, po raz pierwszy stało się miastem powiatowym, należącym do departamentu radomskiego.

1809-11
Stacjonuje I pułk strzelców konnych, który w 1812 wszedł w skład Armii Napoleona.

1810
Zaprowadzono notariat.

1811
Powstał Sąd Pokoju.

1813
Przybywa wojsko rosyjskie.

1815-42
Staszów ośrodkiem powiatowym w województwie sandomierskim.

1821
Rozpoczęto produkcję fajek glinianych zwanych „stambułkami”.

12 kwiecień 1823
Staszów staje się własnością Artura Potockiego, wnuka Elżbiety Lubomirskiej.

1823-27
Okres działalności tzw. „Banku Wełnianego”.

1824
W Staszowie mieszka 3.866 mieszkańców i pod względem zaludnienia stoi na pierwszym miejscu w województwie sandomierskim.

1828
„Kurier Warszawski” podaje wiadomość o istnieniu w Staszowie teatru amatorskiego.
wiosna 1831 Powstawanie Legii Nadwiślańskiej – polskich sił zbrojnych w czasie powstania listopadowego.

1831
Epidemia cholery w Staszowie.

październik 1831
Wojsko „cesarsko-rosyjskie” stacjonuje w Staszowie.

1832
Adam Potocki – nowy właściciel Staszowa.

1834
Duży pożar w mieście.

1842
Otwarcie szkoły elementarnej dla dziewcząt.

1849
Kolejna epidemia cholery.

1851
Otwarcie szpitala.

14 luty 1863
Langiewicz w czasie powstania styczniowego zajmuje Staszów.

17 luty 1863
Rosjanie zajmują miasto i palą je.

1864-65
Założono latarnie oświetleniowe.

1866-1918
Staszów i Ziemia Staszowska należą do powiatu sandomierskiego guberni radomskiej.

28 październik 1866
Mocą ukazu carskiego o uwłaszczeniu miast Staszów przestaje być własnością prywatną.

1869
Tracą prawa miejskie m.in. Kurozwęki, Bogoria, Połaniec, Osiek, Szydłów. Bogorię jako osadę przydzielono do gminy Wiśniowa.

1870
Kościół kamedułów w Rytwianach przechodzi w ręce księży, po śmierci ostatniego reformata A.Józefowskiego.

15 czerwiec 1872
Staszów obejmuje hr Artur Potocki – po śmierci (w wieku 50 lat) ojca hr Adama Potockiego – syna Artura i Zofii z Branickich.

1874
Pożar w Staszowie – zniszczone zostają zabudowania wzdłuż rzeki Czarnej, aż po ulicę Kościelną i Bóźniczną.

1886
Założono ogród miejski na brzegu rzeki Czarnej.

1886
Liczba mieszkańców przekroczyła 8.000 (w tym ponad 5.000 Żydów) + 800 żołnierzy rosyjskich.

9 lipiec – 11 październik 1888
W Kurozwękach przebywał na wypoczynku Stefan Żeromski – u ciotecznego brata Józefa Saskiego, administratora majątku Marcina Popiela.

18 lipiec 1888
Pogrzeb Kazimierza Krafta – właściciela staszowskiej apteki. W pogrzebie uczestniczył Stefan Żeromski.

6 marzec 1890
Śmierć hr Artura Potockiego, dobra staszowskie przejmują córki: Róża i Zofia.

1893
Epidemia cholery – największa od 1821 r.

1 maj 1895
Pożar kościoła św. Ducha – spaleniu uległ ołtarz boczny i sufit.

5 sierpień 1897
Hr Róża Potocka poślubia w Krakowie księcia Macieja Radziwiłła herbu Trąby.

10 marzec 1898
Umiera ks. Józef Kijanka – staszowianin z pochodzenia, wybitny duchowny diecezji sandmierskiej. Był archidiakonem i dziekanem kapituły. Pochowany w Szawnej.

1899
Założenie ochronki w Staszowie.

25 lipiec 1899
Zatwierdzenie przez Ministra Finansów powstałego w Staszowie Towarzystwa Pożyczkowo – Oszczędnościowego. Założycielami byli: aptekarz Bolesław Krauze, sędzia grodzki Jan Władysław Malewski, Zdzisław Dębocki – jako członkowie Zarządu oraz Franciszek Mazur, Leon Dukalski, Stanisław Gawroński – jako członkowie Rady Nadzorczej. Udział własny członka – 50 rubli. Pod koniec roku Towarzystwo liczyło 95 członków, w tym 41 Żydów – łączny kapitał – 4.540 rubli.

koniec XIX w.
W Staszowie znajdowały się: browar, dwie fabryki sody, dwa wodne młyny, fabryka papieru. Mieszkało w mieście 192 rzemieślników, w tym: 51 szewców, 24 krawców, 20 bednarzy, 16 piekarzy, 14 stolarzy, 12 murarzy, 10 czapników, 10 garncarzy, 17 kuśnierzy i 18 rzeźników. Ze 120 sklepów ok. 80% należało do Żydów.

26 styczeń 1901
Umiera w wieku 84 lat ks. B.Rewroski – proboszcz Wiśniowej – zasłużony dla miejscowej społeczności.

1902
Utworzono w Staszowie Ochotniczą Straż Pożarną. Prezesem został sędzia – Jan Władysław Malewski (funkcję sprawował do śmierci tj. do 1934 r.), Naczelnikiem Straży – aptekarz Bolesław Krauze.

30 marzec 1902
Umiera w wieku 81 lat proboszcz staszowski ks. Wojciech Wciślik. jego miejsce zajmuje 42-letni ks. wawrzyniec Siek.

15 maj 1905
Umiera w wieku 72 lat dr Władysław Roth – dyrektor Szpitala św. Adama – uczestnik powstania styczniowego. Jego miejsce zajmuje dr Leon Karbownicki.

1905
Zorganizowanie w Staszowie komórki PPS. Inauguracyjne zebranie odbyło się w mieszkaniu Ignacego Raczyńskiego.

16 listopad 1905
Strajk szkolny w Koniemłotach – żądanie nauki w języku polskim.

21 grudzień 1905
Zerwanie z budynku szkolnego w Koniemłotach carskiego orła.

2 kwiecień 1906
Nauczyciele szkoły w Koniemłotach otrzymali od władz pozwolenie na naukę w języku polskim.

1906
Otwarto w Staszowie kursy rolnicze dla włościan.

1906
Otwarto kaplicę w Rytwianach – w miejscu dawnej ochronki.

1906
Likwidacja fabryki powozów, założonej przed laty przez księcia Augusta Czartoryskiego.

1908
Wybudowanie nowej cerkwi przy ul.Krakowskiej.

1908
Skazanie na katorgę syberyjską kilku staszowskich socjalistów m.in. Ignacego Raczyńskiego, Leona Cukierskiego, Feliksa Lorka.

1908
Odmalowanie oraz remont kościoła św.Bartłomieja w Staszowie. Wybudowanie domu przedpogrzebowego oraz odgrodzenie przykościelnego cmentarza.

1912
Zorganizowano w Staszowie wystawę rolniczą dorobku guberni radomskiej. Odbył się m.in. koncert kapeli Namysłowskiego oraz występ chóru kolejarzy z Radomia. Organizatorem wystawy był książę maciej Radziwiłł.Wśród uczestników cała „śmietanka” towarzyska Staszowa: sędzia J.W.Malewski, dr L.Karbownicki, dr S.Niewirowicz, aptekarz B.Krauze, dyrektor rytwiańskiej cukrowni W.Psarski, rejent J.Luboński, ks. W.Siek, dziedzic Kurozwęk P.Popiel, Starzyński, Zagórski, J.Orsetti.

1912
Powstaje w Staszowie chór amatorski „Lutnia”. Prowadzenie chóru objął organista Zygmunt Amborski, po jego śmierci w 1921 r. prowadzenie przejął jego brat Władysław.

1913
W Staszowie było 424 domy, z tego 282 murowane.

1913
Towarzystwo Pożyczkowo – Oszczędnościowe liczyło 1157 członków, w tym 339 Żydów. Kapitał Towarzystwa wynosił 139508 rubli.

19-23 sierpień 1914
Staszów w rękach węgierskich (I wojna światowa).

15 wrzesień 1914
Staszów w rękach rosyjskich.

2 październik 1914
Wejście wojsk austriackich do miasta.

1 listopad 1914
Odwrót armii austriackiej.

15 maj 1915
Po raz trzeci Staszów zdobywają Austriacy. Do miasta wkracza armia gen. Dankla.

grudzień 1915
Rozpoczęcie przez Austriaków budowy kolejki wąskotorowej na trasie Bogoria – Staszów – Jędrzejów; budowę zakończono w lipcu 1917 r. Budową zarządzał inżynier J.Szczasny.

1916
Wiec demonstracyjny w Rytwianach przeciw wojnie i caratowi.

maj 1917
Powstanie OSP w Oględowie. Prezesem został Franciszek Błasiński, naczelnikiem Jan Myśliwiec, wśród założycieli – Jan Jakubik.

24 sierpień 1917
Ponowne założenie ochronki w Staszowie podczas wizyty ks. biskupa M.Ryxa – zorganizowana dla 70 dzieci funkcjonowała do 1934 r.

1918
Przebywał w Staszowie gen. J.Dowbór – Muśnicki.

1918
Utworzenie Koedukacyjnego Gimnazjum dzięki staraniom Polskiej Macierzy Szkolnej w Staszowie. Pierwszym dyrektorem został prof. Zmarz. Wśród założycieli: ks. M.Bojarczyk, ks. W.Siek, dr S.Niewirowicz, dr S.Steciński, sędzia J.W.Malewski, aptekarz B.Krauze, B.Tomaszewski, rejent J.Luboński, L.Patyna, L.Dukalski, J.Kieroń, S.Kucharski, W.Pasarski, J.Zioło, H.Zóbek.

listopad 1918
Staszów i Ziemię Staszowską przydzielono administracyjnie do powiatu sandomierskiego województwa kieleckiego.

1919
Po raz pierwszy po odzyskaniu niepodległości wybrano Radę Miasta. Burmistrzem został aptekarz Bolesław Krauze, jego zastępcą szewc Teofil Ćwikło. Ławnikami wybrano: T.Duszę, F.Ziółko oraz Wolfa Tuchmana przewodniczącego Gminy Żydowskiej.

1919
W Staszowie obok Koedukacyjnego Gimnazjum funkcjonowały dwie szkoły powszechne – męska (nr 1) i żeńska (nr 2). Zajęcia w męskiej szkole odbywały się w dawnym obiekcie łaźni rosyjskiej, a następnie w budynku obok dawnej likierni. Kierownikiem szkoły był Pacański. Szkoła żeńska mieściła się w budynku późniejszego sądu przy ulicy Kościelnej, a następnie w budynku obecnego Liceum Ekonomicznego.

5 listopad 1920
Umiera w wieku 47 lat książę Maciej Radziwiłł, dziedzic Rytwian i Sichowa.

1922
Groźna epidemia czerwonki i duru brzusznego w Staszowie.

1922
Utworzenie w Staszowie Kasy Chorych z dr S.Niewirowiczem jako prezesem.

1923
I Batalion 2 PP Legionów w Staszowie. Miejsce zakwaterowania – dawne koszary oddziałów carskiego pułku kawalerii, dowódca batalionu – ppłk Woropaj, po kilku miesiącach dowództwo objął mjr A.Konkiewicz.

12 wrzesień 1923
Ślub dziedzica Sichowa księcia Krzysztofa Radziwiłła z Zofią Popiel, córką dziedzica z Kurozwęk.

1924
Zamknięcie cukrowni w Rytwianach (działała od 1855 r.).

21 czerwiec 1925
Klasztor w Rytwianach ponownie w rękach kamedułów z Ojcem K.Tokarskim jako superiorem.

1925
Uruchomienie gorzelni w Rytwianach.

1927
Strajk szewców polskich i żydowskich w Staszowie. Wysuwano żądania o wyższe stawki za wykonywaną pracę.

1927
Oddanie do użytku pawilonu mieszkaniowego dla kadry oficerskiej w Staszowie.

2 lipiec 1927
Wybrano nową Radę Miejską w Staszowie. Burmistrzem został Ludwik Górski – nauczyciel gimnazjalny, zastępcą – Teofil Ćwikło. Wśród radnych m.in. Izaak Tuchman, Lejbisz Feferman, Jan Sieklicki.

1927
Zarządzanie młynem staszowskim w rękach inż. H.Wolewicza, w tym czasie wybudował także stawy rybne w Rytwianach.

17 kwiecień 1928
Utworzenie Rytwiańskiego Kółka Łowieckiego. Prezesem został książę Artur Radziwiłł, skarbnikiem i sekretarzem – Witold Choiński, łowczym – Bolesław Kucharski. Działalność Kółka rozciągała się na powiaty: sandomierski, stopnicki i opatowski.

7 kwiecień 1929
Rozwiązanie Rady Miejskiej w Staszowie.

21 lipiec 1929
Wybór nowej Rady Miejskiej w Staszowie. Burmistrzem został ślusarz Ignacy Raczyński, zastępcą – kupiec Jan Rogala.

1929
W Rytwianach wychodzi 1 numer satyrycznej gazety „Bomba”. Wśród redaktorów: W.Lipowski, E.Szafraniec, J.Świrski.

1 październik 1929
Umiera w wieku 57 lat długoletni dyr szpitala w Staszowie dr L.Karbownicki. Jego miejsce zajmuje dr S.Niewirowicz.

1930
Liczba mieszkańców w Staszowie przekroczyła 10.000 (55% ludność żydowska).

1930
Utworzenie teatru amatorskiego „Fredreum” – założyciel – dr J.Raźny.

1933
Ponowny strajk szewców staszowskich.

11 luty 1934
Umiera w wieku 67 lat Jan Władysław Malewski, wielce zasłużony dla Staszowa obywatel. Na jego nagrobku zostało napisane: „długoletni sędzia grodzki w Staszowie, cichy siewca i krzewiciel sprawiedliwości, prawdy, zgody i miłości”.

16 czerwiec 1934
Odchodzi ze Staszowa długoletni (od 1902 r.) proboszcz ks. Wawrzyniec Siek, autor monografii o Staszowie oraz wielu naukowych publikacji historycznych (zmarł w Sandomierzu w styczniu 1945 w wieku 85 lat). Nowym proboszczem został ks. Wacław Wodecki.

1934
Wprowadzenie elektryczności w Staszowie.

1935
Utworzono przy klasztorze w Rytwianach oddzielne probostwo; pierwszy proboszcz – W.Siwiec.

1935
Kazimierz Sabatt prowadzi w Staszowie biuro pisania podań; od 1983 r. „piastował” godność Prezydenta II Rzeczpospolitej w Londynie.

23 czerwiec 1936
Umiera w wieku 65 lat właściciel majątku w Kurozwękach Paweł Popiel.

styczeń 1937
Młodzież staszowskiego gimnazjum wydaje 1 numer miesięcznika „Młode pióra”. Redaktor naczelny – S.Lachowski, redaktor odpowiedzialny – prof.S.Potoczek, członkowie komitetu redakcyjnego: S.Kotas, K.Kossowski, S.Rutkowska, A.Wiąckówna.

kwiecień 1937
Założenie w Staszowie Spółdzielni Szewców i Cholewkarzy „Lech”.

4 grudzień 1937
Aresztowanie członków KPP w Staszowie: S.Karasie, M.Pruskiego, J.Grudnia, H.Sikory, T.Kufla.

16 kwiecień 1939
Ostatnie wybory do Rady Miejskiej w Staszowie – burmistrzem nadal został Ignacy Raczyński, zastępcą Jan Rogala.

29 sierpień 1939
Zbiórka staszowskiego batalionu 2 Pułku Piechoty Legionów, wymarsz w rejon zgrupowania.

sierpień/wrzesień 1939
W Staszowie mieszkało prawie 10.000 mieszkańców, z czego 55% stanowiła ludność żydowska.

8 wrzesień 1939
Zajęcie Staszowa przez Niemców.

10 wrzesień 1939
Bitwa pod Rytwianami.

13 wrzesień 1939
Pod Ołtarzewem ginie por. Artur Radziwiłł.

październik 1939
Przybycie jednostki SS do Staszowa.

październik 1939
Utworzenie stałego posterunku żandarmerii w Staszowie.

25 listopad 1939
Na gminę staszowską nałożono pierwszą kontrybucję.

grudzień 1939
Zamknięcie szkoły powszechnej w Staszowie.

26 grudzień 1939
Pierwsze aresztowania w Staszowie, wśród zatrzymanych: Stanisław Łukasik, Stanisław Warchałowski, Zbigniew Chmielewski, Jan Staszewski i Mojżesz Segał. Do kwietnia 1940 r. byli przetrzymywani w areszcie w Staszowie, a następnie zostali przewiezieni do Oświęcimia.

3 styczeń 1940
Umiera Bolesław Krauze, aptekarz, społecznik i filantrop, założyciel Towarzystwa Pożyczkowo – Oszczędnościowego.

29 styczeń 1940
Przybycie do Staszowa 150 esesmanów pod dowództwem Wosmana – ich cel – likwidacja sklepów żydowskich.

15 lipiec 1940
Przybycie do Staszowa przedstawicieli przedsiębiorstwa „Emler” – niemieckiego towarzystwa budowy szos.

3 sierpień 1940
Aresztowany został staszowski burmistrz Ignacy Raczyński oraz inż. Wiktor Skrętek i Stanisław Rogala.

12 wrzesień 1940
Pierwsze łapanki Żydów w Staszowie.

wrzesień 1940
Burmistrzem Staszowa zostaje proniemiecki prawnik Józef Suchan.

4 luty 1941
Umiera w wieku 82 lat Wojciech Kotlarz – felczer, długoletni pracownik szpitala św.Adama w Staszowie.

maj 1941
Pierwsza zbrojna akcja oddziału partyzanckiego „Jędrusie” – napad na leśnictwo Szczeka.

lato 1941
Powołano w Staszowie żydowską policję, tzw. „służbę porządkową”.

jesień 1941
Stefan Kopczyński organizuje tajne nauczanie w Staszowie na poziomie szkoły średniej.

listopad/grudzień 1941
Nasilenie aresztowań w Staszowie.

grudzień 1941
Zginął staszowski burmistrz Ignacy Raczyński – zamęczony przez Niemców w obozie w Buchenwaldzie.

6 styczeń 1942
W Staszowie tzw. „akcja futrzana”.

24 styczeń 1942
Udana akcja „Jędrusiów” – napad na Komunalną Kasę Oszczędności. Łupem partyzantów padło 40.000 zł.

marzec 1942
Do Staszowa przybył z „wizytą” słynny gestapowiec von Malutki z Tarnowa.

17 maj 1942
Zlikwidowanie przez hitlerowską żandarmerię drukarni „Odwet” mieszczącej się w Wiśniówce.

15 czerwiec 1942
Utworzenie dzielnicy żydowskiej – „getta” w Staszowie. Zostało ono zamknięte bramą na ul.Krakowskiej. Getto powstało w rejonie ulic: Złotej, Bóżniczej, Gęsiej, Stodolnej.

sierpień 1941
Utworzono w bóxnicy i budynku gimnazjalnym w Staszowie warsztaty krawieckie dla Niemców, tzw. „szopy”.

6/7 listopad 1941
Aresztowanie lekarzy staszowskich: Czesława Kozłowskiego i Witolda Lemieszewskiego – przewiezieni do Ostrowca zostali poddani torturom, w następstwie których zginął Lemieszewski, a Kozłowski wywieziony do obozów koncentracyjnych przeżył wojnę.

8 listopad 1942
Zagłada gminy żydowskiej w Staszowie w następstwie tzw. „czarnej niedzieli”. Z blisko 5.000 Żydów – 1.000 zginęło podczas marszu w kierunku Szczucina, pozostali zostali wywiezieni koleją do Bełżca… żaden z nich nie przeżył wojny.

15 grudzień 1942
Likwidacja warsztatów – „szopów” w Staszowie. Razem z maszynami ewakuowano do Poniatowej robotników.

9 styczeń 1943
Śmierć ponosi dowódca oddziału „Jędrusie” – Władysław Jasiński – w Trzciance koło Połańca w potyczce z Niemcami.

24 marzec 1943
W lesie Adamówka oddział AK Piotra Kabaty zlikwidował gestapowca Andrzeja Reslera, odpowiedzialnego za śmierć Władysława Jasińskiego.

25/26 czerwiec 1943
Zastrzelenie przez Niemców trzech mieszkańców Oględowa na cmentarzu w Rakowie.

lipiec 1943
Przybył do Staszowa dr Władysław Leszczak. Podjął pracę w staszowskim szpitalu – prowadził oddział zabiegowy. Był lekarzem miejscowej partyzantki.

3 listopad 1943
Likwidacja Józefa Suchana – komisarycznego burmistrza Staszowa. Został zastrzelony przed własnym domem na ul.Parkowej, niedaleko młyna przez patrol oddziału Kabaty.

25 listopad 1943
Staszowskie Spółdzielnie Spożywców „Jedność” i „Polska Hurtownia Zgoda” łączą się tworząc „Rejonową Spółdzielnię Rolniczo – Handlową”.

grudzień 1943
Stanisław Wojciechowski mianowanym przez Niemców burmistrzem Staszowa.

1 lipiec 1944
Oddziały „Dziekana” i „Salerny”, w tym grupa Piotra Pawliny zlikwidowały posterunek granatowej policji w Staszowie oraz dokonały napadu na Spółdzielnię, gdzie łupem padł spory zapas gotówki.

lipiec 1944
Został zastrzelony komisaryczny burmistrz Staszowa – Stanisław Wojciechowski. Akcję wykonała grupa partyzancka BCh „Dziekana” w okolicach Wygiełzowa.

3 sierpień 1944
Wyzwolenie Staszowa w następstwie kilkudniowych walk (od 31 lipca 1944) oddziałów partyzanckich AK i Armii Czerwonej.

8/9 sierpień 1944
Bobmarbowanie Staszowa, zniszczono ok. 80% zabudowy miasta, m.in. kościół św.Ducha, aptekę Krauzów w Rynku.

sierpień 1944
Rytwiany siedzibą Kieleckiej WRN – przewodniczącym został Józef Maślanka.

sierpień 1944
Komendant wojenny Staszowa major Siemionow powierzył pełnienie obowiązków burmistrza przedwojennemu wiceburmistrzowi Janowi Rogali. Wójtem Rytwian został Jan Kaczanowski, a Wiśniowej – Bartłomiej Bednarczyk. Komendantem posterunku MO w Staszowie mianowano Kazimierza maja , szefem placówki Służby Bezpieczeństwa został Teodor Kufel.

wrzesień 1944
Wysiedlanie ludności z terenu Staszowa i okolicznych wiosek – powrót wysiedlonych nastąpił z początkiem lutego 1945r.).

4 październik 1944
Uruchomienie Urzędu Pocztowego w Staszowie – kierownikiem został Stanisław Janik.

18 październik 1944
Rozpoczęto parcelację gruntów na Ziemi Staszowskiej – zakończono ją 5 grudnia.

2 listopad 1944
Ewakuacja szpitala św.Antoniego ze Staszowa do Łoniowa – powrót nastąpił po 15 stycznia 1945.

grudzień 1944
W Rytwianach zorganizowano szpital dla zakaźnie chorych, ordynatorem został dr Wincenty Ziarko, szpital funkcjonował przez kilka miesięcy.

16 luty 1945
Uruchomienie w Staszowie połączenia telefonicznego z Sandomierzem.

wiosna 1945
Rozpoczyna działalność w Staszowie Spółdzielnia Rolniczo – Handlowa oraz Spółdzielnia Szewców i Cholewkarzy „Lech”.

1 kwiecień 1945
Funkcjonariusze staszowskiej Służby Bezpieczeństwa – Teofil Kufel i Jan Maj aresztowali ppłk AK Antoniego Wiktorowskiego ps. „Kruk”, który następnie zginął w tajemniczych, nie wyjaśnionych okolicznościach – nie jest znana data śmierci, ani miejsce spoczynku.

kwiecień 1945
Rozpoczęcie nauki w szkołach powszechnych w Staszowie. Kierownikiem SP-1 został Józef Miczulis, SP-2 – Stanisław Wdowiak, Gimnazjum – nadal S.Kopczyński

1946
Ludność Staszowa – ok.4.500 osób.

17 listopad 1946
Odbyło się w Staszowie pierwsze po wojnie walne zgromadzenie Spółdzielczego Banku Ludowego. Przewodniczącym Rady Nadzorczej został Józef Kępa, a prezesem Zarządu – Stanisław Mazur.

listopad 1946
Elektryfikacja Staszowa.

1 czerwiec 1947
Rozpoczyna działalność Gminna Spółdzienia w Staszowie.

czerwiec 1947
Położono fundamenty pod odbudowywany kościół św.Ducha – niestety nie otrzymano zezwolenia na prowadzenie dalszych prac.

1949
Reaktywowano w Staszowie Cech Rzemiosł Różnych. Starszym Cechu wybrano Józefa Drzałowskiego.

13 listopad 1949
W tajemniczych okolicznościach zginął 20-letni Jerzy Lachowski, uczeń LO w Staszowie – członek organizacji antyrządowej „Młode Wojsko Polskie”.

2 styczeń 1950
37 szewców i cholewkarzy założyło w Staszowie Robotniczą Spółdzielnię Szewców i Cholewkarzy „Lech”, rozpoczynając produkcję butów (pod koniec roku spółdzielnia zatrudniała 125 osób).

wiosna 1950
Spółdzielczy Bank Ludowy w Staszowie przyjmuje nazwę Gminnej Kasy Spółdzielczej.

1950
Aresztowanie Leopolda Machalskiego i jego syna Ludwika w następstwie tzw. akcji zwalczania band terrorystyczno – rabunkowych (Ludwik Machalski został stracony w kwietniu 1951r. w Kielcach).

1 październik 1950
W Staszowie utworzono Rejon Lasów Państwowych.

wiosna 1952
Upaństwowiono staszowskie młyny.

wiosna 1952
Rozbiórka ruin synagogi staszowskiej.

1 kwiecień 1952
Powstała w Staszowie Okręgowa Spółdzielnia Mleczarska.

14 maj 1952
Rozpoczęła działalność Spółdzielnia Pracy Metalowców w Staszowie.

1 wrzesień 1952
Utworzono w Staszowie Zasadniczą Szkołę Zawodową o profilu metalowo – drzewnym; pierwszym dyrektorem został Stefan Czerwiec.

wrzesień 1952
Powstał klub sportowy „Pogoń” – staraniem miejscowych działaczy, w tym dr Stefana Kopra i Stanisława Janika.

26 listopad 1953
Zmarł w Staszowie w wieku 63 lat Stefan Kopczyński, długoletni dyrektor staszowskiego gimnazjum, członek ruchu oporu i organizator tajnego nauczania podczas II wojny światowej, ceniony społecznik.

21 luty 1954
Zmarł w wieku 70 lat Teofil Ćwikło, pełniący w latach 1919 – 29 funkcję zastępcy burmistrza Staszowa.

1 sierpień 1954
Zmarł w Paryżu w wieku 54 lat Dawid J.Kirszenbaum, wybitny malarz żydowski rodem ze Staszowa.

październik 1954
Utworzono w Staszowie siedzibę powiatu. Staszów po ponad 100 latach ponownie miastem powiatowym. Przewodniczącym PRN został Jan Kordula.

1 czerwiec 1966
Pierwszy wytop siarki w Kopalni Siarki w Grzybowie.

18 sierpień 1976
Umiera – ksiądz Roman Kotlarz – pochodzący z miejscowości Koniemłoty (ur. 17 października 1928), opiekun robotników radomskich w 1976 r., zmarł po pobiciu przez funkcjonariuszy SB.

21 listopad 1979
Uruchomienie pierwszego bloku energetycznego w Elektrowni w Połańcu.

listopad 1980
Powołanie Tymczasowej Komisji Koordynacyjnej „Ziemia Staszowska” NSZZ „Solidarność” pod przewodnictwem Józefa Małobęckiego – koordynująca działania Komisji Zakładowych NSZZ „Solidarność” na terenie miasta i okolic.

13 grudzień 1981
W dniu ogłoszenia stanu wojennego aresztowni zostali staszowscy działacze NSZZ „Solidarność”: Józef Małobęcki, Andrzej Ptak, Bolesław Kozłowski, Zygmunt Bratkowski.

16 październik 1995
Otwarcie Szkoły Podstawowej nr 3 w Staszowie.

13 październik 1996
Konsekracja Kościoła Ducha Świętego w Staszowie.

1 marzec 1997
Miasto pojawia się w INTERNECIE.

10 wrzesień 1997
Otwarcie Specjalnej Strefy Ekonomicznej „Euro-Park WisłoSan” – w Staszowie powstaje podstrefa.

24 październik 1997
Otwarcie oczyszczalni ścieków w Staszowie.

1 styczeń 1999
Staszów staje sie – po raz kolejny – powiatem, należy do województwia świętokrzyskiego.

25 czerwiec 2000
Konsekracja Kościoła św. Barbary w Staszowie.

7 październik 2001
Poświęcenie Kościoła Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Staszowie.

10 listopad 2002
Romuald Garczewski wybrany burmistrzem Staszowa w pierwszych otwartych wyborach.

26 listopad 2006
Andrzej Iskra wybrany burmistrzem Staszowa w drugich otwartych wyborach.

7 grudzień 2006
Romuald Garczewski wybrany starostą powiatu staszowskiego. Andrzej Kruzel wicestarostą.

10 grudzień 2010
Romuald Garczewski ponownie zostaje wybrany na burmistrza Staszowa.

Grudzień 2010
Andrzej Kruzel wybrany starostą powiatu staszowskiego. Michał Skotnicki wicestarostą.